Sempre xuntas

Din que o can e o mellor amigo do home. Cada vez que escoito estas verbas amosanse xa sabidas.

Máis que poderíamos dicir millor, no meu caso, da mellor amiga que teño. Sempre está a meu carón, mirame con eses olliños que repenican como campanas e move o seu rabiño...explicando todo o que me quere dicir.

Non che podo expresasr nada máis que quero que segas a meu lado moitos anos máis, alegrando os meus menceres o quencendo os meus solpores. Grazas Cleíño







































































Por qué mis despistes

Muy fácil, porque vivo en otro planeta llamado Galicia, donde la mar es mujer, la tierra es mujer, las rías son mujeres...es muy fácil despistarse viviendo aquí...pero ahí está su encanto...somos otro mundo...difícil de entrar en él, pero cuando lo consigues ya no querrás volver a salir.

Nosotras

Nosotras
Cleito y yo

Aquellas cosas...

Aquellas cosas...
A medio gas

domingo 13 de diciembre de 2009

De carallada


Mami non para de traballar, e non me fai caso. Aproveito para poñervos unhas "afotos" de esta finde
Andivemos de carallada e paseino moi ben.
Esta tarde estou moi, moi aburrida!!!
Ladrei, chorei, corrín, toqueille coa a patiña a mami, e me di :
" Para Cleíño, teño moito traballo"
Vou meter as "afotos" acaban de me chamar para
baixar dar un paseo.


Un lambetazo e ata outra. Deica logo

Estamos guapiñas, e,eee!!!!!!!

1 comentarios:

Mencía dijo...

Cleíño eres moi bule, bule!